Gebuisd…

En dan heb ik het over het Naima Joris Quartet waarvan ik zojuist tot mijn spijt een voorstelling bijwoonde.

Ik leerde deze “jazz” zangeres kennen toen ze dit jaar de muzikale bijdrage verzorgde bij Vive le Vélo. Ik vond dat toen een aangenaam intermezzo tussen dat wielergepalaver dat mij niet echt kon boeien.

Dus dacht ik dat een optreden van haar en haar quartet wel een leuke invulling kon zijn voor een avondje uit. Jammer maar helaas!

Na drie nummers had ik het al helemaal gehad. Ik vond het echt niet te pruimen, iets wat ik niet had verwacht na he beluisteren van haar EP via Spotify.

Ik vergeleek haar daar zelfs eventjes met Melanie de Biasio. Maar eerlijk daar kan Naima Joris nog aardig wat van opsteken. Ik ergerde me bovendien blauw aan de gitarist van dienst, hij heeft meer aan zijn knopjes en voetpedalen geprutst dan dat hij op zijn snaren tokkelde. De zangeres maakte er trouwens zelf een opmerking over toen hij na haar bindtekst nog wat moest bijstellen aan zijn knopjes terwijl ze begon te zingen “Had je dat niet daarnet kunnen doen?” En later meende ik nog te horen dat ze tegen die gast mompelde “sukkelaar of wat een gesukkel”? Eerlijk? Dat doe je toch niet op het podium!

Naima Joris… gebuisd over de hele lijn!

Heide en zoveel meer…

Onze Stille Kempen heeft zowat alles wat de natuur te bieden heeft!

Heide? Zeker wel! Droog heidegebied in overvloed.

@Daisy

Maar aan de andere kant ook water bij de vleet. Beken, kanalen, riviertjes, meren, vennen… doorkruisen ons gebied.

@Daisy

En tussen heide en water ook nog dreven, bossen, akkers en weideland.

@Daisy

Wat meer kan een mens nog willen…

De eerste herfstdag…

Het werd een mooie dag.

Hij ging klimatologisch fris van start, zo fris zelfs dat de verwarming automatisch aansloeg. Gezien de torenhoge gas-en elektriciteitsbijdrage vond ik dat er echt wat over en zette het boeltje twee graden lager zodat het apparaat zich weer in stilzwijgen hulde en trok ikzelf maar een jasje over mijn t-shirt.

In de namiddag besloten we om wat van het aangename herfstweer te genieten en wat extra vitaminen D op te doen, die hebben we allebei extra nodig.

Ons stalen van elektriciteit voorziene ros ging weer aan het bollen. Niet op verplaatsing zoals enkele dagen geleden, toen gingen we richting Heist op den Berg, voor een ritje dat uiteindelijk zwaar tegenviel qua omgeving. We vertrokken op de parking van de Averegten, knooppunten volgend, maar al snel deden we niks dan meermaals een grotere weg oversteken, door bebouwde wijken fietsen en maar af en toe langs een weiland.

Gisteren gingen we dus van start in onze eigen Stille Kempen! En wat was dat genieten! Meermaals hebben we luidop vastgesteld dat wij hier toch wel in een heel mooi stukje Belgenland wonen. En hoe vaak we hier ook al op pad gingen, toch ontdekten we omwille van een omleiding een mooi stukje Kempen waar we nooit eerder passeerden.

@Daisy

50 km op de teller deels met het zonnetje op je gezicht, deels door het frisse bos deed ons besluiten… morgen, vandaag dus, doen we nog een toertje.

Alleen ik doe nog een extra vestje aan. Het was bijwijlen fris op de fiets… ik snap de vrouwen in een topje dan ook helemaal niet… ben ik dan zo een koukleum geworden?

Een pulleke meer of minder…

De media liet zich in den beginne wel vaker wat smalend uit over de truien van Van Ranst en grapjes op Twitter waren legio.

Zijn stapeltje v-halskes verloor blijkbaar gaandeweg hun nieuwswaarde.

Tijd om de pullekes weer wat in de aandacht te brengen! Met het frisser weer in aantocht geen overbodige luxe.

Ook hubby is duidelijk fan van een pulleke á la Van Ranst. Allez ‘t is te zeggen… ik ben fan want hubby koopt zelf nooit iets van kleding. Hij heeft een aardig stapeltje van die truien in de kast alsook een ruim assortiment aan polo’s, want dat vind hij veel aangenamer dragen dan een hemd. En waarom ook niet, denk ik dan, zolang hij maar een hemd aantrekt wanneer het wat deftiger moet.

Zelf heb ik een uitgesproken zwak voor enkellaarsjes.

Tijdens de laatste opruimsessie enkele weken geleden deed ik een reeks pumps met hak de deur uit, er valt niet meer op te lopen, maar enkellaarsjes met of zonder hak wegdoen is een no go!

Ik kocht net nog een paar nieuwe! En hoewel het nog geen laarsjes-weer is, droeg ik ze zaterdag op een avondje uit toch. Ze zaten heerlijk.

Een volmondige JA dus tegen pullekes en bottinekes!

Nieuwe app…

Op een blog dewelke ik volg leerde ik onderstaande app kennen.

Daarmee kan ik voor 58% zekerheid zeggen dat de “waterjuffer”, het dametje op hoge hakken, eigenlijk een bruinrode heidelibel moet voorstellen.

Ik moet bekennen dat ik apps als deze en bv PlantNet wel kan waarderen. Ik heb namelijk van biologie weinig kaas gegeten en dat zulke apps bijdragen in het vergroten van mijn kennis is mooi meegenomen.

Hiermee wordt het cliché dat een mens nooit te oud is om te leren, nog maar eens bevestigd.

Gelukje…

Mijn allereerste keer een libel kunnen vangen op beeld.

Het beestje was nog erg beweeglijk, vloog geanimeerd rond en ging hoog in de haag zitten toen ik probeerde te naderen, wat het mij niet makkelijker maakte om een goed scherp beeld te schieten uit de losse pols. Maar laat me maar denken dat het een verdienstelijke eerste poging is.

Extra prikje…

Vanmorgen zat er een uitnodiging voor een bijkomend derde COVID-19 prikje in mijn mailbox.

Ik heb mijn afspraak maar direct bevestigd. Zo een extra dosis zal mij zeker geen windeieren leggen, vermoed ik. Extra bescherming is beslist welkom.

Nadien zeker niet vergeten om bij de huisdokter nog een afspraak te maken voor een griepvaccin. Naar verluidt zou de griep wel een keer serieus kunnen toeslaan dit najaar of winter.

Beter voorzichtig en vooruitziend dan het spek aan je been te hebben!

Premie…

Enkele dagen geleden zag ik op mijn zichtrekening een overschrijving van drieënzestig euro en een sic zonder verdere specificatie. Ik keek er vreemd van op want meer dan maandelijks ons wettelijk pensioen en heel af en toe een terugbetaling van weer ingeruilde online gekochte goederen, komt er niet op ons conto.

Bij nazicht bleek het nog een IFIC-premie van 2020 van mijn ex-werkgever te zijn. Niet vet, maar altijd leuk meegenomen.

Tot daar het verhaal van mijn premie.

Nu lees ik in de krant dat er opschudding zou zijn ontstaan over de premie van de Olympische medaillewinnaars en dat ze nog vlugvlug een nieuwe wet in elkaar gaan flansen zodat die Olympiërs op de gekregen premie geen belastingen moeten afdragen!

Kreeg ik mijn premies tijdens mijn actieve loopbaan integraal uitbetaald?! Ik dacht het niet, eh!

Zijn wij, alle Belgen, dan toch niet gelijk voor de wet?!

Met pensioen…

De laatste tijd gaan er aardig wat “BV’ers” met pensioen.

De eerste in de rij die bij mij opkomt, is Martine Tanghe. Dat werd luid en breed uitgesmeerd in de media. Ik heb haar eerlijk gezegd nog niet gemist op het scherm. Hoe zou het trouwens met haar gaan?

Dan was er ook nog Linda De Win die dik tegen haar zin het toneel moest verlaten. Heb ik haar al gemist? Eerlijk? Nee, helemaal niet. Ik keek nooit naar Villa Politica.

Deze week is er het nieuws dat Bart Stouten van o.a. Radio Klara de volgende in het rijtje is. Gaat die ook al met pensioen!? Ik dacht dat die kerel een pak jonger was dan ik. Efkes googelen. Is dat een meevaller voor mij.

Ook Frank Raes (had al weg moeten zijn, want die is de grens van 65 al een tijdje gepasseerd) en Michel Wuyts dienen het strijdtoneel kortelings te verlaten. Zal ik die presentatoren missen? Voor geen geld! Ik heb een hekel aan sportprogramma’sg en de stem van Michel Wuyts irriteert mij mateloos.

Zelf ben ik ondertussen al meer dan een jaar “op rust”. Zou men mij al gemist hebben? Laat me niet lachen!

Scrumptious…

Vanmorgen rond half vier bij ‘t ontwaken uit mijn droom zat het Engelse woord “ scrumptious” in mijn hoofd!

Met mijn toch wel gedegen kennis van het Engels wist ik wel wat het woord betekende maar gelinkt aan het onderwerp van mijn droom rezen er toch vraagtekens en twijfels en heb ik voorzichtigheidshalve toch het woordenboek even geraadpleegd.

https://youtu.be/-WNXvRq04ik

Onverklaarbare rare kronkels in de nacht…

Mijn droom op zich was te linken aan het zien op tv van de miniserie “Honour” over een vermist en om eerwraak vermoorde Iraaks-Koerdische jonge vrouw.

Ik droomde dat ik buiten aan mijn ouderlijk huis had overnacht en dat achteraf op die plaats opgravingen gebeurden waarbij men stoffelijke resten van mensen en dieren terugvond.

Maar hoe dat op zich “yummy” kan zijn is mij alweer een compleet raadsel.